Duimen voor een goed cijfer

TATTOO

Een aantal jaar geleden kregen we een sticker uit Amerika. Ik riep gelijk die wil ik als tattoo. Maar ja, ik en naalden dus toch maar niet. Weer wat later bleef die gedachte en wens toch in mijn hoofd zitten. Dan maar zoeken naar een goede tattoeerder.  Na een lange zoektocht die uiteindelijk gevonden. 15 oktober was de “grote” dag. Oh  wat zat Peter me bang te maken. Het doet zo’n zeer, je kan beter een EMG (spieronderzoek) krijgen. Dus toch een beetje bang dat het heel zeer ging doen, onderging ik het voorwerk met knikkende knietjes. Tot het eerste lijntje werd gezet. Was dat nu alles? Dat doet toch geen zeer? Rustig werden de lijnen gezet en bijna viel ik ik slaap. Het inkleuren werd iets gevoeliger maar dat liet ik pas blijken bij de een na laatste kleur. Nu 2 weken verder ben ik er nog steeds, gelukkig maar want het weghalen lijkt me niet echt prettig, heel blij mee. 

 

WERKSTUK

En dan krijg je een week na het zetten van de tattoo een mail van 4 havisten dat ze een profielwerkstuk over ALS maken. Via de site van de stichting kwamen ze bij onze site terecht. Wilt u ons helpen en mogen we u komen interviewen? We zijn al bij een neuroloog geweest voor een interview, maar zoeken nog iemand met ALS. Ja natuurlijk mag dat, maar laat dat u alsjeblieft achterwege. En vandaag kwamen er 3 van de dames langs. Dan vertel je weer eens alles, vanaf de eerste symptomen, de onderzoeken, het zoeken op internet, toch best confronterend weer. Maar zolang ALS bestaat en mensen een beroep op ons doen voor ons verhaal, zullen we dat blijven vertellen.  Net als dat we evenementen zullen blijven organiseren, want ja ALS moet en zal van de kaart.  Voor onze hulp kregen we heel lief een mooie bos rozen en een chocoladeletter. Meiden dank jullie wel en heel veel succes. Hou ons op de hoogte!

Share This